Ακούω φωνές...

Ευτυχώς για μένα, δεν εννοώ φωνές μες το μυαλό μου...
Ή δυστυχώς... Γιατί αν ήταν μόνο μέσα στο μυαλό μου, το πρόβλημα θα λυνόταν με ένα γερό ηλεκτροσόκ, μια θεραπεία με "ζαβλακωτικά" ή μια δια βίου υποχρεωτική επαφή με τον ψυχίατρο.

Οι φωνές, όμως, είναι πέρα για πέρα αληθινές.  Φωνές τόσο θυμωμένες και άγριες, που μετα βίας μοιάζουν ανθρώπινες. Τι λένε...? Μιλάνε για μίσος, φόβο, απελπισία, εγωισμό και τρέλα! Ολα αυτά υπήρχαν πάντα, αλλά σήμερα βγήκαν στην επιφάνεια όλα μαζί, άνοιξε το κουτί της Πανδώρας και δε λέει να κλείσει...

Δεν υπάρχει χειρότερη συγκυρία για να ΕΛΠΙΖΕΙΣ. Κι όμως, όποιος το καταφέρει, θα είναι ο κερδισμένος!